Sinds 22 juni hebben wij weer een nieuwe huisgenoot: Hank.

In de loop der jaren hebben wij zes katten gehad. Twee kwamen als kitten bij ons wonen en vier vonden hun thuis via het asiel. Twee van onze katten waren doof. Iedere kat had zijn of haar eigen gebruiksaanwijzing, karakter en eigenaardigheden. Juist dat maakte ze allemaal zo bijzonder.
Afgelopen november moesten we afscheid nemen van ons Witje. Zij was doof en maar liefst 15 jaar oud. Na haar overlijden begon onze zoektocht naar een nieuwe kat. We hebben verschillende asielen in Twente bekeken. Veel katten waren al snel gereserveerd en vonden gelukkig een nieuw thuis. Dat is natuurlijk prachtig om te zien, maar voor ons betekende het vooral: geduld hebben en wachten tot de juiste kat op ons pad zou komen.

En dat geduld is beloond, want toen kwam Hank.
Vanaf het begin voelde het eigenlijk al goed. Hank past helemaal bij ons. Hij is ontzettend lief en heeft een zacht karakter. Een grote held is hij niet bepaald, maar dat hoeft van ons ook helemaal niet. Hij mag gewoon lekker zichzelf zijn.
Toch was het in het begin even wennen. We hoefden ineens geen gebarentaal meer te gebruiken om met onze kat te communiceren. En geluiden die voor ons heel gewoon zijn, zoals de stofzuiger, kunnen voor Hank behoorlijk indrukwekkend zijn. Daar schrikt hij soms flink van.
Aan de andere kant is er iets voor teruggekomen wat we lange tijd hadden gemist: we kunnen weer heerlijk tegen onze kat kletsen. En Hank? Die luistert op zijn eigen manier.
Zijn naam vonden we vanaf het begin bijzonder: Hank. We vonden het een aparte en leuke naam en hebben hem dan ook gewoon zo gehouden. Af en toe noemen we hem voor de grap Henk, maar daar lijkt hij zich weinig van aan te trekken. Echt luisteren doet hij trouwens naar geen van beide namen altijd even goed.

Vorige maand waren we in Brabant en kwamen we toevallig door de plaats Hank. Natuurlijk moesten we daar even naartoe. Best grappig om letterlijk de plaats te bezoeken waar onze eigen Hank naar vernoemd is.
Inmiddels voelt Hank zich al aardig thuis. Hij is lekker speels, zoekt graag de uitdaging op en weet precies hoe hij ons in beweging kan krijgen. Vooral laat op de avond heeft hij daar een handje van. Dan kan hij behoorlijk dwingend zijn: net zo lang doorgaan tot wij eindelijk begrijpen dat er iets moet gebeuren.
En misschien is dat wel het mooiste teken dat hij zich thuis voelt.
Hank heeft zijn eigen plekje gevonden, met zijn eigen karakter, gewoontes en eigenaardigheden. Precies zoals al onze katten dat op hun eigen manier hebben gedaan.

Welkom thuis, Hank. We zijn blij dat je bij ons bent.